روز از پس روز شام از پس شام...
چشم را باز کنی می بینی زندگی می گذرد...
همه چیز و همه کس همه کم خواهد شد...
فراموشی چون غباری سطح هر خاطره ای را خواهد آویخت به یاد...
آنچه جاوید بماند بر جای مهربانی و صفاست...
همه چیزو همه کس همه کم خواهد شد...